Vandaag met de bus Berchtesgaden bezocht. De bus stopte voor het kerkhof. Dus daar eerst maar even gekeken.
Het "Alter Friedhof Berchtesgaden" werd in 1685 aangelegd en behoort tot de Franziskanerkirche.
De Salzbergwerk moet je echt bezoeken.
Eenmaal binnen krijg je een overall aangereikt. Waarom zal later wel blijken. Oh ja. Het maken van foto's is om veiligheidsredenen (of ik denk commerciële redenen) verboden.
Toch stiekem in het donker eentje gemaakt vanuit de rijdende bergtrein. Glück Auf is de internationale mijnwerkersgroet en betekent "Hopelijk kom je hierboven behouden weer terug".
Ze bieden de persfoto's wel digitaal aan. Hierboven een compilatie.
Je gaat met een treintje de zoutmijn in. Dan kom je in een grote ruimte en ga je te voet verder de mijn in. De gids vertelt natuurlijk onderweg van alles over de mijn, het zout, de mijnwerkers en hun werktuigen. Je daalt in de mijn meerdere keren af via een lange steile glijbaan (vandaar die overal). Met een veerpontje vaar je over een zoutmeer met een mooie lichtshow en muziek. Uiteindelijk ga je met een lift weer omhoog en met het treintje weer naar de uitgang.
Mijnwagens
De St Peter & Johannes de Täuferkirche en de St Andreas kirche
Veel panden waren prachtig beschilderd.
"Mutter-Kind-Brunnen" van kunstenaar Fritz Schelle.
Het Hofbrauhaus in Berchtesgaden bestaat sinds 1645.
Honderd jaar oude bron
Boven veel winkels tref je bijzondere uithangborden aan.
Een David Brown Aston Martin DB5. Deze auto werd in 1964 wereldwijd beroemd door de James Bond films Goldfinger en Thunderball.
"Das Hirschenhaus" is een van de markantste gebouwen van de stad en werd in 1594 gebouwd.
Een mooie zonnewijzer.
De stationsklok van Berchtesgaden slaat half vijf. Tijd voor de busreis naar Bad Reichenhall en de overstap naar Inzell.
Bij terugkomst in Inzell was het al bijna donker. Daar gaat de zon iedere dag 19 minuten eerder onder dan in Wedde.
